i.
kim daha güzeldir senden cümle mevcudatta?
kimin sevgisi mest eder şu müzmin ayığı?
ve kimin adı ağzı tatlandıran kakule?
kimin cemali batırır taş yüreğe tığı?
hangi aşk tatlı insanın kendine aşkından?
hangi can layık uğrunda yüz bin can vermeye?
hangi toprak göze sürülmez Habîb basınca?
göğsüm açık, kopsun haydi o yangınlar çığı
sohbetin Firdevs, huzurun Arş, nazarın Kimya
çizgi değil, çok veçheli spiral olsun Aşk
göğde her şafak, kuşluk ve gurub yeni ülke
deveran ile muhkem kalpler-bakışlar bağı
ii.
Skutarion’un Muhammedî vahaları
Ne hürrem-istân ne hümâyûn-âbâd ülkeler
beldetun tayyibetun ve rabbun gafûr ayeti
rapteyliyor yürekte gülüşle hıçkırığı
tut elimi, dü cihan formülünü fısılda
kulağım yansın mübarek ağzının nuruyla
avcundan süd içir, ayak öptür, nazar kıl bir
göster bizi kurtaracak gül-altun kayığı
işittir dağların ve bulutların sesini
koy elini sineme de beni ir-şâd et
öğret marifeti ve eşya hakikatini
Havz’ının başına kadar yolcunun azığı
yâ Resûlallah, yıldızlar, çiçekler, ışıklar
âşığım hepsine, ne ki değmiş sana bir kez
kim ki tutmuşsun elinden, arkadaşın olmuş:
âşıklar kılavuzlar yalguz-yavuz âşığı
yanık göğü madenine ileten damarı
Ömer ve Ebû Hayra öğretecekler bana
başlarımızdan mübarek başına gül hilal
yeni baştan kuracaklar içimde sağlığı
göksümde gök bir tâk inşa edilmesi için
Ömer yayı ve Ebû Hayra kavsiyle içim
sana doğrultulan şimşek bir üçgen bulacak
tolga gibi takacaklar başıma tansığı
Ravza’ndan fenerli kehribar patrikhaneye
Ve Kahire’ye Hüseyn efendim mescidine
Emîrim Ömer ve mîrim Ebû Hayra ile
Radıyallâhu ‘anhumâ, yürüdüm o çağı
Yorum Yaz