i.
olabildiğince çabuk oradan ayrılın
ne meyve verdiysek size, çıkarın tadını
göçtürün kervanı çekirdekleri tükürüp
ilerde daha ne bahçeler, ne meyveler var!
üçünü de almayı nasip eyle ya Rabbi
saçım gibi, sayfa gibi yarılsın şu deniz
Efendimin avcundan kalbime yakamozî
Efendimin elleriyle kırıp böldüğü nar
hiç beklemezdim Lavta seni anlattı birden
mavi peşrev lisanınca Nişaburladı
Muhammedu’r-resulullah diye hak söyledi
Bulgurlucuk akşamlarında böyle neler var!
gülün yaprağında minicik bir çil, çekimser
Fatma bahçesinden reyhan otlayan karaca
adını duyunca oltama takıldı balık
böyle beklerim ben yüzünü görmeye kadar
gecenin en sonunda abanoz bir şehr-i Şam
aynı kilimde toplanmış bekleşir fukara
aynı adres, aynı uydu, aynı ayn — aynı ayn
Lavta’nın şu köşeden gösterdiği aynalar
ii.
deniz, gök ve masmavi bir Saraybosna kellesi
İncir incir vermiş, incir dermiş, incir yiyor
İncir incirler toplanmış, yorumlar yapıyor
yoruyor yüz bin çekirdekli tek bir İncir’i
Saraybosna’da Leyla’yı içtiğimden beri
İncir deyince beni bir leylalık alıyor
İncir de olacağım Leyla olduğum gibi
leyla incir, incir leyla, İncir incirleri
inciri yarınca bir Ente narası geldi
Ente’nin Tâ’sının tasında iki gök incir
Tâ’nın iki gözüyle nazar kıl bir kez bana
aynadaki görüntüm: Ene’nin elifleri
ne desek şirk oluyor en iyi sen bilirsin
tevhidin mutlak suskunluğu, tasavvur şirk
incir, leyla, ente ve ben: öyle susuyoruz
öğretiver sultanım Kadir’ine şu sırrı
iii.
çünkü sensin dalları basan o mübarek nar
taneleri yakut kadar ve sarmış ağacı
yanar yıldız gibi aydınlatıyor geceyi
nurun doluyor fukara kalbine kıpkızıl
şehri rahmetle basan o mükemmel okyanus
ansızın zümürrüd fışkıran ışıklı bahçe
fukaranın melek gördüm sandığı aynalar
kozamızdan bal ve süt sızan mukaddes ağıl
hep sensin ey vahdet kıvılcımı, tevhid şavkı
nurundan halk edilmiş âlemîn güneşleri
Fes sensin ve Saraybosna sensin ve sensin Şam
evren İsm-i Celal’inin şeddesi İstanbul
Yorum Yaz