hikaye

52 Makaleler
ÖYKÜ

“Sonsuza Dek Rezerve” – Mehmet Faruk Kurt

Eli bastonlu ihtiyar amcalar sabah namazı için evden çıkmaya başladıklarında Kazım çoktan dükkânı açmış, mangala kömürleri dizmiş, kasabın getirdiği ciğerleri içeri almıştı. Ali...

ÖYKÜ

“İstekler” Kutusu – Emame Akman Harmancı

Tarık Kızıyla karısı uyumaya geçtikten sonra koltukta uzanarak yaptığı kaydırma saati gelmişti. Instagram Keşfet bölümü genellikle futbol ve yemek videolarıyla dolu olurdu. Bu...

ÖYKÜ

“Düşünce” – Elif Neslihan Güney

Kemik tarağıyla saçını tarıyordu. Donup kaldı bir anda. Bir eli saçlarını, diğer eli kemik tarağı sımsıkı tutuyordu. Sonra gözleriyle duvardaki resimleri, yerdeki halıyı...

ÖYKÜ

“kim ölsün?” – Yunus Meşe

beni bulduklarında yumruklarım sıkılıymış. doktor söyledi. çok uğraşmışlar açmak için. bizi biraz uğraştırdın ama güçlüymüşsün gitmedin, dedi bankonun üzerindeki kağıtlara bir şeyler karalarken....

BERHAVAKİTAP

“Sizin Hiç Köyünüz Çalındı mı?” – Zeynep Acar

“Meryem Nine’mi özledim. Yirmi yedi yıl önce bir yaz gününde anılarında çıkan bir yangından etkilenerek gözümün önünde öldü. Bana söylediği son sözleri şöyleydi:...

ÖYKÜ

“Derisiz Kuş” – Muhammet Sinan Kökcü

İlle deneyeceğim, ne kötülük çıkarsa bu deriden, ten renginden başlıyor sanki diyormuş. Irk savaşları, soykırımlar, aşağılamalar, soy soy, kabile kabile kibirlenen insan kendi...

BERHAVASÖZLÜK

berhavasözlük XIX: “edgar allan poe,  morgue sokağı cinayetleri, ölüm” – Selma Aksoy Türköz

Edgar Allan Poe Korku ve gizem denince akla gelen ilk isimlerden biri olan Edgar Allan Poe, yalnızca karanlık hikâyelerin yazarı değildir. Modern kısa...

ÖYKÜ

“Sümeyye, Cumartesi ve İkinci Seans” – Abdullah Yıldırım

Komşunun yarın alacağız diye emanet ettiği finoyu üç gün sonra güç bela teslim ettik. “Yok efendim nişandan sonra İzmir’e gitmişler de birkaç güne...

SÖYLEŞİ

Saliha Ferşadoğlu İlhan ile “Leylek Isırığı” Üzerine

Sorular: Hüseyin Ahmet Çelik // Merhaba. Öykülerinizi sanıyorum ilk kez 2015’te, Berhava Öykü’de okumuştum. Leylek Isırığı, bence gecikmiş bir öykü kitabı. Çocuk kitaplarınız...

“Korku ile ümit demişler. Korkacaksan kendinden kork, ümit edeceksen kendinden ümit et. İlerde uçurum var diyen, seni korkutuyor mu? Uçurum var demek, korkutmak değildir ki. Düştüysen, uçurum var diye değil, uçuruma yürüdüğün için düşersin. Korkacaksan, uçurumdan haber verenden korkma, uçurumdan da korkma; kendinden kork ki yürüyen sensin, düşen sensin. Korku böyle, ümit de böyle. Gemi var demek, ümit vermek değildir. Tufandan, gemi var diye kurtulmazsın, tufandan, gemiye binersen kurtulursun. Ümit bağlayacaksan, gemiden haber verene bağlama, gemiye de bağlama; kendine bağla ki yürüyen sensin, binen sensin. Korku ve ümit, ölü için geçerli değildir. Uçurum yok deyip yalan mı söyleyelim? Olmaz. Gemi var deyip seni hayale mi sürükleyelim? Olmaz. Ümit nedir? Ümit iptir, tutunursun. İp ölçüdür. Ölçüye tutunacaksın. Nasıl olsa uçurum yoktur diye ümit edilir mi? Edilmez. Uçurum olduğu bilinir; ama iple yürünür, ölçüyle yürünür, dengeli yürünür. Korku da sendedir, ümit de sendedir; yeter ki hayatın her manasını tanıyabilmek için, hayatın her yerine girecek cesaretin ve büyüklüğün olsun.”