Kadir Daniş

mostar’da bir sabahtı kayaya oturduktu
altıncı ayında bendenin göğsü yeşerdi
nerde olacağın hiç belli olmuyor
bir şey tevarüs ettim mi senden acaba
bir türkiye şartlarında imkansız aşk
aşkı aşan imkanı aşan bir Bir

çözer miyim dersin alnımdaki alfabeyi
la ilahe illallah ve ente resulullah
ayağımda çift çift pabuç – fahla’ na’leyy
yakup aleyhisselamın hüznü gibi uzuyor bâ

sadrımı ne yapayım nereye gideyim
yüz pencereden bir milyon kan çağlayor
kimi görsem o olmak istiyorum
yâ olmak yeğdir kadir olmaktan gibi

hep şabız yanında emrediz toyuz
çocukların gibi koşuyoruz eteğinde
dünyanın alması en zor randevusu senin
üzülmez misin seni beklerken ölsem

sevdaluk ince maraz diyor türküde
içim öyle yandı ki derim kaldı geriye tek
şanına şimdi postumu yakışmaz mı giyinmek
postumu serip oturup saltanat bağdaşını