Ana Sayfa #YOKLAMA “Naat Tavil” – Kadir Daniş
#YOKLAMA

“Naat Tavil” – Kadir Daniş

Paylaş

aşk kufisi dehliz sarnıç oralarda kurulmuş, mecburen Cezayir
su dökmekle sırf harlanır bu ateş, cehenneme at sen bu ateşi
kızıl devenin su içişiyle içeyim nazarını, gamze devir
yık gamzeni bana doğru ki, ayak basmamıştır kulzüme bir eşi

sabah akşam fır dönüp duran çift renkli rânâ elmayı neşterinle
Hayberburgaz kurbanlık koyun gibi yatıverdiğinde ayağına
işte o zaman Kuşdili hurmalıklarının bir anlamı olacak
Sa’d bin Muaz’ın mendillerinden kaftanlar dikecekler bürûcuna

sırtımdaki keneler çıkarılıyor birer birer elhamdülillah
kalbim habis bir kurttur ama kuzu postu giymişim: beni kurban et
sen deyince kalkılır bu sofradan, şaklaban tokluk hissiyle değil
kâle seyyidunâ: “siz misiniz hadra isteyen?” — kızıştı letafet

Yorum Yaz

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

#YOKLAMA

“Naat Fâsî” – Kadir Daniş

i.kritik bir karar vermek gerekiyor şimdiseni bir daha görmek de görmemek de denizbiri tuzlu, suyu acı, içilmez, tayfunludiğeri yangın, ateş, nitekim alışkınız aleyhisselam...

İlgili Makaleler
#YOKLAMA

“Üstad’a ve Âb-ı Hayat’a Dair” – Hüseyin Ahmet Çelik

2013’te, bir gün Ulu Cami’nin Şadırvan’ındaydık, Veysel Altuntaş da var, Ömer Faruk...

#YOKLAMA

“Naat Emîr Ömer ve Mîr Ebû Hayra” – Kadir Daniş

i.kim daha güzeldir senden cümle mevcudatta?kimin sevgisi mest eder şu müzmin ayığı?ve...

#YOKLAMA

“Oku’l Filmleri I: Mavi Bisiklet” – Ömer Dişbudak

Hocam Filmin Devamını Ne Zaman İzleyeceğiz? Ben bir edebiyat öğretmeniyim. Bundan tam...

#YOKLAMA

“Bir Akdeniz ve Dostluk Şiiri: Fevzipaşa” – Mehmet Ali Tek

Şair, şiirinden doğar. Bir şiiriyle şairi ele almak zor bir iştir. Şair,...

“Korku ile ümit demişler. Korkacaksan kendinden kork, ümit edeceksen kendinden ümit et. İlerde uçurum var diyen, seni korkutuyor mu? Uçurum var demek, korkutmak değildir ki. Düştüysen, uçurum var diye değil, uçuruma yürüdüğün için düşersin. Korkacaksan, uçurumdan haber verenden korkma, uçurumdan da korkma; kendinden kork ki yürüyen sensin, düşen sensin. Korku böyle, ümit de böyle. Gemi var demek, ümit vermek değildir. Tufandan, gemi var diye kurtulmazsın, tufandan, gemiye binersen kurtulursun. Ümit bağlayacaksan, gemiden haber verene bağlama, gemiye de bağlama; kendine bağla ki yürüyen sensin, binen sensin. Korku ve ümit, ölü için geçerli değildir. Uçurum yok deyip yalan mı söyleyelim? Olmaz. Gemi var deyip seni hayale mi sürükleyelim? Olmaz. Ümit nedir? Ümit iptir, tutunursun. İp ölçüdür. Ölçüye tutunacaksın. Nasıl olsa uçurum yoktur diye ümit edilir mi? Edilmez. Uçurum olduğu bilinir; ama iple yürünür, ölçüyle yürünür, dengeli yürünür. Korku da sendedir, ümit de sendedir; yeter ki hayatın her manasını tanıyabilmek için, hayatın her yerine girecek cesaretin ve büyüklüğün olsun.”